Idę, i idę, i idę, i idę już dobre parę lat, wprost przed siebie

Krok za krokiem, za krokiem, za krokiem, przede mną drogi szmat, wprost przed siebie

Przez aleje trójlistnej koniczyny i przez pokrzywy moja droga prowadzi mnie

Przez ulicę i rzekę i góry

I chyba siły już braknie w kościach

Nie wiem, jak daleko jeszcze

Nie wiem kiedy dotrę tam

Nie wiem, czy samotnie przejdę taką drogę? Nie wiem sam

Nie wiem gdzie mam jeszcze dotrzeć

Nie wiem czy ktoś czeka tam

Nie wiem gdzie mnie zapach pośle, czy powrotną drogę znam

I tak nie wrócę przed kolejnym świtem, zupa wystygnie zanim wrócę znów

Kompas zgubiłem, tylko na nią liczę, wybierzemy jedną z dróg

Jedną z dróg