[Zwrotka 1: Azja]

Czuję się źle

I na dzisiaj mnie przeraża myśl, że będzie nowy dzień

Nie ma mnie, nie ma sensu, zginął gdzieś

Sobie nie wyobrażam tego bym mógł go jeszcze mieć

Nie przemawia do mnie trend na fejm

Niewidzialny w do p do l

Trwa przeprawa przez ten zgiełk na brzeg

A ty nadal tak jak chcesz to świeć

Wiem, jest ciężko żyć lekko

Zaburzona osobowość z tłumioną agresją

Ta egoistyczna bezczelność

W bani rozpierdol, wiecznie wszystko jedno

Nie chcesz iść ze mną

Przyszłość to niepewność ze zwolnioną zawleczką

Wmówiono nam pęd po pozycję społeczną

Stłumiono w nas chęć by poznać swe jestestwo

Ja, idę przez dno wgłąb wciąż

Non stop, problemy rosną pod nieboskłon

Chcąc wciąż ciągnąć los za nos beztrosko

Emocjom za mocno, zawierzamy i stad to wszystko

Samotność to mit bo

Takich jak ja, jak ty tu jest milion

Żyć to czuć puls i snuć plamy

I co i rusz, szukać dowodów wiary

A my upadamy, mamy ponoć takie prawo

W stany te wpadamy, znamy jak smakuje słabość

Wstajesz rano dzień ubierasz w obowiązki

I nie ma nic nim przestaniesz wątpić

My, pokolenie X, trwa pościg

1200 w łapę, żyj i pościj

Poślij, kilka bluzgów na system

I się nie staraj bo wychodzi jak zwykle

[Refren: Asia & Azja]

Ostatni Mohikanin, zostaw mnie tu i zamilcz

Nie patrzymy co za nami, zanim zapomnimy co jest między nami

Ostatni Mohikanin, zostaw mnie tu i zamilcz

Nie patrzymy co za nami, zanim zapomnimy co jest między nami

Ostatni Mohikanin, zostaw mnie tu i zamilcz

Nie patrzymy co za nami, zanim zapomnimy co jest między nami

Ostatni Mohikanin, zostaw mnie tu i zamilcz

Nie patrzymy co za nami, zanim zapomnimy co jest między nami

[Bridge: Azja & Asia]

Nie ma, nie ma mnie już, nie ma, nie mnie tu - znów

Nie ma, nie ma mnie już, nie ma, nie mnie tu - słabnie puls

Nie ma, nie ma mnie już, nie ma, nie mnie tu - znów

Nie ma, nie ma mnie już, nie ma, nie mnie tu - lecę w dół

Nie ma, nie ma mnie już, nie ma, nie mnie tu - znów

Nie ma, nie ma mnie już, nie ma, nie mnie tu - słabnie puls

Nie ma, nie ma mnie już, nie ma, nie mnie tu - znów

Nie ma, nie ma mnie już, nie ma, nie mnie tu - lecę w dół

Choć grunt jest grząski ciągle, ja ciągle ostrzę ostrze

Choć grunt jest grząski ciągle, ja ciągle ostrzę ostrze

Choć grunt jest grząski ciągle, ja ciągle ostrzę ostrze

Choć grunt jest grząski ciągle, ja ciągle ostrzę ostrze