Δεμένος εδώ

Είμαι δεμένος εδώ, ενώ είμαι ξένος εδώ

Πάμε μαζί σημαίνει ξέρω ως εδώ

Βλέπω ως εγώ, μα απ' όσα βλέπω, δεν βλέπω κανένα τέλος εδώ

Κάθε χρονιά από την αρχή, μέχρι το τέλος εδώ

Σαν βέλος που δε βρήκε στόχο, γυρίζουμε ανάμεσα από τον κόσμο

Μα όσο μεγαλώνω τόσο δεν τον νιώθω

Ο καθένας από μας κουβαλάει ένα σταυρό

Μα, αν δω στην τσέπη σου καρφιά, καρφί σε κόβω

Ωστόσο σ' αγαπάω όντως

Κι είμαι διατεθειμένος να πιστεύω στον εαυτό σου

Μέχρι να το ξαναβρείς εσύ για σένα, όμως ψήσου να το κάνεις επειγόντως

Όπως σου φέρεσαι, αναλόγως θα σου φέρεται κι ο κόσμος

Φροντίζω για τον κύκλο όπως θα φρόντιζα τα λουλούδια στον κήπο μου

Μα μέρες δεν έχω να τα ποτίσω

Μάλλον γι' αυτό δέθηκα τόσο με το σπίτι μου

Γιατί είναι ο κήπος που περίμενε να ανθίσω

Εγώ γεννήθηκα σε γη γεμάτη φως

Θυμάμαι ακόμα χρόνια πριν να γίνει σκοτεινός ο ουρανός

Κι όλα τα βλέμματα μας

Ως απόδειξη της ύπαρξης του σκότους που όλοι μας κρατάμε στον πυρήνα

Δεσμώτες στην ακόρεστη μας πείνα, ζώντας χύμα

Σχηματίζοντας ένα ασύμμετρο σχήμα, πήραμε μορφή

Κι είναι για μας πάντοτε μια καλή αφορμή να πιστέψουμε μια παραίσθηση

Σε θέλω εκεί να σαμποτάρεις κάθε μου έκρηξη με λόγια!

Λόγια που αντηχούν ως τα βαθύτερα μου υπόγεια

Κάθε που με προσεγγίζω από ποικίλες οπτικές και σε διάφορες καταστάσεις

Στοίχημα αν αντέχει το σώμα όσα προστάζεις

Την βία που δέχτηκα την έκανα αυτοκαταστροφή

Και το θέμα πήρε διαστάσεις άλλες, με βρήκε στο τέλος

Μου 'πε να μην διστάσεις κι άνοιξα τα μάτια

Έγινα πέτρα για να γίνω κομμάτια

Κι είμαι δεμένος εδώ μέχρι να σκορπίσω στις θάλασσες, να λυθούν τα μάγια

Δεμένος εδώ, ερμηνεύοντας οιωνούς και σημάδια

Κι όσα ο νους φέρνει πίσω τα βράδια

Δεμένος εδώ

Εγώ; Που όλο κάνω τον γενναίο κι όλο λέω

Και τα λόγια μου με κάνουν θαρραλέο

Μα πίσω απ' τα λόγια κλαίω

Ξέρω για το φευγαλέο

Ως τώρα είδα και θεό και διάβολο κι εκείνοι άνθρωπο

Είναι καιρός κι οι τρεις να κοιτάξουμε κάτι νέο που βλέπω με την καρδιά μου

Έχω κάνει τόσα πολλά λάθη κι είναι φορές που ξαναχάνω τον δρόμο

Γιατί να 'μου, δεν θέλω την άμυνά μου, δεν ξέρω τι να την κάνω

Είμαι τυχερός που έχω τους φίλους μου κοντά μου

Καμαρώνω γυαλίζοντας τα σπαθιά μου

Καλύτερα να μείνουν ασφαλείς

Ο φίλος στον καθρέφτη λέει "πάμε", τελευταία τον γουστάρω

Έδωσα τα πάντα δεν σημαίνει πως τα χάνω

Περπάτησα τον κόσμο με τα μάτια μου ανοιχτά

Να δω ποιος είναι κι όχι ποιος φοβάμαι ή θα 'θελα να 'ναι

Θυμάμαι κι είναι ανάγκη να ξεχνάμε

Έκανα την Ελλάδα με τα πόδια γιατί μας φυλλομετράμε με τα λόγια

Κι έτσι ξέρω μίαν αλήθεια με το σώμα που δεν βγαίνει με το στόμα

Μαλάκα, πώς το λένε, ζω ακόμα

Υπάρχω, δεν είμαι δεδομένος

Είμαι εδώ απ' την αρχή μέχρι το τέλος

Γυρίζω σαν τρελός γιατί δεν θέλω να μείνω δεμένος

Πίνω και φτύνω, μένω διψασμένος, μπαίνω λυσσασμένος

Αν έχω λίγο σθένος, δεν θα φύγω ξένος

Θα θυσιαστώ, δίνοντας όλο μου το είναι για να ανθίζω μαραμένος

Με όλο μου το είναι κι όχι μέρος, ελεύθερος

Δεμένος εδώ