[اینترو]

می‌خوام شعر بنویسم تو آیفونمم می‌نویسم از قلم و کاغذم خبری نیست

تازه این یکی هم مثه خونه خوبه رو بیت مغز در رفته می‌نویسم

بعدا اقا نادر زیرشو عوض می کنه

مگه داریم

اقا نادر بریم

[ورس ۱]

من از اون دسته افراد رُکم که رد داده مخم رو افکار پرم

من متنفرم از جای بلند تو زیر زمینم با همکار گلم و

امثال خودم با فردای دو رنگ و حرفای دو پهلو دردای کهن

توی کارمم پر نامردای گهن بدتر از اون ادما که همراه توان

هم مال تو ام هم مال خودم هم مال مردم هم مال هنر

قصدمه پیله هارو پروانه کنم هه به کمک مردای دورم

من عاشق خونوادمم نداشتم حتی پول کارمم

ولی سعی کردم سرپناه باشم من عاشق خونه ساختنم

[کورس]

یه وقتایی بوده صاف نرم ولی خب از یه سری توله صاف ترم

نور دوره ولی هنوز توی راهمم و من یه غول واسه غول اخرم

ولی خب از یه سری توله صاف ترم

من ندارم حال مهمونی فهمی دم چه حالی داره زندونی

من و کار پنهونی یه جورایی خودمون اره کرم بودیم

ندارم حال خندیدن فهمی دم که باخت داره جنگیدن

می دونم دارم فاز بد می دم ولی خب یه سری چیزو تازه فهمیدم

من با چشای بسته بیدارم

من خسته از این ادما بس که می نالن

من از درای بسته بیزارم

حرفام به دردام بستگی دارن

[ورس ۲]

من ترکم اذری غیرتی جدی عادی

هرکیم که بام طرف شد اغلادی گتدی یاتدی

من زیر سوزن خوابیدم از دست یه سری تو زرد نالیدم

فکر می کردم رو دست راه می رم نشد واسه همی نم به دور دستا می رم

عاشق تهرونم تو دردا و سرپا موندناش سرما و گرما بودناش مردا و از ما خوب تراش

عاشق دلهره تو ترسا و لرزا خوندناش

عاشق شعرامم که شب بخونم اروم برات زمزمه کنی با اون لبات

اره صد رو دوست دارم من واسه تنها روندنا

گریه هامو دوست دارم اشکای سرد با اون هوا

بارون هوار داغون فرار دنیا ترس داره از داغون ترا

زحمتامو دوست دارم خرج واسه فردامون در اد درس داره حرفامون برات

اتاقمو دوست دارم تخت واسه تنها موندنا هی امی دوارم بلیط بخت واسه فردامون دراد

[اوترو]

من واسه کاری که نکردم هیچ موقع معذرت نمی خوام

می دونم اگه غود نبودم زندگیم مزه بد نمی داد

مغزه رد نمی داد و روبه روم یه پنجرست یه دیوار

و یه فضایی که من دلم نمی خواد یه صدای خسته بنده بیکار

من