[Intro: Advms]

Gdzieś nad zatopionym miastem znów szukamy się

Nie proszę o szansę, a może o szanse dwie

Tam odnajdę prawdę, a potem odnajdę cię

Jeśli to jest sen, to proszę nie budź nigdy mnie

[Zwrotka 1: Advms]

Rutyna zżera mi głowę

No a miałem żyć swobodnie

Zbieram do kupy rozsypane części

Wtedy to jakoś ułożę

Składam te teksty, w których zostawiłem siebie

A może użalam się znowu

Sam nie wiem, dlaczego, w muzyce mam eden

Co daje namiastkę spokoju

Nie chcę tej sławy i blasku

Chcę, żeby moja muzyka trafiała

Do ludzi sukcesu i do tych

Dla których ta ziemia nie była łaskawa

Nie chcę by bili mi brawa

Chcę, żeby zbijali mi piątki

I mówili szczerze, że jеżeli zjebie to

Chcę to usłyszеć po prostu

Czuję się zbyt pusty w środku

Żeby rozkminiać te rapy

Znowu mnie tak bardzo ściska w żołądku

Chyba potrzebuję terapii

A jeśli ty też nie czujesz się ważny

Pamiętaj proszę, że to tylko chwila

Która niewarta jest twojej uwagi

I nie pozwól, żeby cię zabiła

[Refren: Advms]

Gdzieś nad zatopionym miastem znów szukamy się

Nie proszę o szansę, a może o szanse dwie

Tam odnajdę prawdę, a potem odnajdę cię

Jeśli to jest sen, to proszę nie budź nigdy mnie /x2

[Zwrotka 2: Emasik]

Nie wiem, co czuję, wiem, że się psuję

Patrzę się na to i czasem nie wierzę

Biorę tabletki nałogowo, by zasnąć

A i tak się budzę, wiesz jak jakieś zwierzę

Czuję się źle, bardzo niedobrze

Bo widzę te błędy, non stop je popełniam

Przeginam z piciem i jestem świadomy

Tego, jak bardzo cię ranie, bez zmian

Próbuję się zmienić

Poskładać do kupy i zacząć na nowo

Te rany nie bolą

Gdy widzę jak szybko się kończy nam młodość

Uciekam najdalej

Tam gdzie ty jesteś, pomimo że mroźno

Uciekła nadzieja

Gdy cię znalazłem, a w sercu osobność

Życiowe bóle, jak burza w mym sercu

Poddaje się wreszcie, bo nie mam już sił

Cienie tej nocy, przytłaczają mocno

Ja gwiazdy w ciemności rozpylam jak pył

Idę ulicą, ale droga kręta

Każdy mój krok to jak upadek w tył

Życiowe lekcje zbyt ciężkie są dla mnie

Poddaję się, bez walki już nie mam nic

[Refren: Advms]

Gdzieś nad zatopionym miastem znów szukamy się

Nie proszę o szansę, a może o szanse dwie

Tam odnajdę prawdę, a potem odnajdę cię

Jeśli to jest sen, to proszę nie budź nigdy mnie /x2