İmdat

By Ados

On Mizantrop

Released on June 29, 2018

Thumbnail

["İmdat" için şarkı sözleri]


[Verse 1]

Hisli bir mektupla istişaredeyim gece

En güzel yanı bunun son olmasıydı belki de

Ölümü istediğini söyleyen bu cümlelerin

O alt satırlarında saklı bir anlam var iki hece

O lanet iki hece düşündürür gece

Vampir misali gün doğarken uyutur

İçine çeker o belirsizlik istifrası

Yaşamak istifası kabul görür mü

Zorlamak bi' dönüm mü

Öyle yazılmış ki alt satırdan gözümü alamadım

Öyle tanıdık ki şüpheye düştüm geride kalamadım

Bu ben miyim yoksa benliğimin diğer tarafı mı

Çevirdim telaşla mektubun veda eden sayfasını ve

Parmaklarımdan süzüldü duman çökmeden yere

Mektup elimde sarkarken gözlerim dalar yine

Ölümü istediğini söyleyen bu cümlelerin

O alt satırlarında saklı bir anlam var iki hece


[Nakarat]

İmdat! Akılda kalmamış nizam

Kalbi evde bıraktık da zihnimiz fizan

İmdat! Sorulmamış ki hiç rızam

Aldıkça aldı hayat ulan vermedi bir tutam

İmdat! Akılda kalmamış nizam

Kalbi evde bıraktık da zihnimiz fizan

İmdat! Sorulmamış ki hiç rızam

Aldıkça aldı hayat ulan vermedi bir tutam

İmdat! Akılda kalmamış nizam

Kalbi evde bıraktık da zihnimiz fizan

İmdat! Sorulmamış ki hiç rızam

Aldıkça aldı hayat ulan vermedi bir tutam


[Verse 2]

Aklımda döner durur Nilgün Marmara

Yerkürenin arka bahçesinden el sallar bana

Yavaşça ilerliyorum artık mutfağa

Bu kez de gülümsüyor şu karşımda sanki Sylvia

Durup düşündüm son bir sigara daha mı yaksam

Şu küçük koridorun sonunda sonum var nasılsa

Olduğum yere çöküp çıkardım kibriti

Yüzümde sıcaklığını hissetmek ne güzel bir fikir

Bir anda dedim dur lan öyle kuru bir mektup elbet yetmez

Güzelce topla evini derli toplu git bir kez de

Saçlarını tara, ütüle gömleğini falan

Çirkin geldi güzel gitti desinler be arkadan

Bu kez ocakta yemek pişmeyecek çocuk ver gazı

Bağdaş kurup bekle şimdi son seyahat başlasın

Şuan yaşamak istediğini söyleyen şu iç sesin

Değil mi sana sorup duran neden hayattasın


[Nakarat]

İmdat! Akılda kalmamış nizam

Kalbi evde bıraktık da zihnimiz fizan

İmdat! Sorulmamış ki hiç rızam

Aldıkça aldı hayat ulan vermedi bir tutam


[Verse 3]

Bakışlarım bulandı biraz gözüm takılmışken fayanslara

Bilincim azalmakta azar azar

Uyku bastırıyor yıllardır hiç tatmadığım bir güzellik

Dalıyorum bu sonsuz uykuya

Ta ki sesini duyana kadar o kapalı kapının arkasında kedim var

Acıkmışta geldi zaar

Toplan kapatım ocağı kapıyı pencereyi de araladım

Sarıldım oğluma ondan başka kimim var

Yaşa!


[Nakarat]

İmdat! Akılda kalmamış nizam

Kalbi evde bıraktık da zihnimiz fizan

İmdat! Sorulmamış ki hiç rızam

Aldıkça aldı hayat ulan vermedi bir tutam

İmdat! Akılda kalmamış nizam

Kalbi evde bıraktık da zihnimiz fizan

İmdat! Sorulmamış ki hiç rızam

Aldıkça aldı hayat ulan vermedi bir tutam

İmdat! Akılda kalmamış nizam

Kalbi evde bıraktık da zihnimiz fizan

İmdat! Sorulmamış ki hiç rızam

Aldıkça aldı hayat ulan vermedi bir tutam